Vanochtend ontplofte het een en ander in een van mijn groepsappen. Het verbaasde mij hoe snel mensen oordelen, ongevraagd hun mening geven en aannames doen. Kortom: OMA. Wat betekent OMA. De O staat voor oordelen. M staat voor meningen geven (en bij voorkeur ongevraagd), hun mening slaat soms ook door in ongevraagd adviezen geven. En A staat voor aannames doen.

Oordelen
Zonder erbij na te denken wordt er al een waardeoordeel geplakt op het voorhoofd van een ander, of op een situatie. Vaak zonder achterliggende informatie te hebben of eerst eens te onderzoeken of je alle feiten wel helder hebt. Je maakt je er soms ook zelf schuldig aan. Ik heb me er zelf zelfs schuldig aan gemaakt vanochtend. Dus het gluurt snel om het hoekje. Je moet waakzaam blijven.

Gedachtenspinsels als: ‘Heb je haar weer’, ‘Dat is typisch iets voor hem’. Maar ook: je ‘denkt’ dat de ander iets van jou ‘denkt’ en dus schiet je bij voorbaat in een kritische houding. Of je raakt zelfs zwaar geïrriteerd en handelt dan vanuit je boosheid. Met alle gevolgen van dien. De ander is zich namelijk dan nergens van bewust.

Wat je beter kan doen
Neem even wat afstand. Probeer in je ‘volwassen’ deel te blijven staan. Je kunt in je gesprek wel het gedrag van de ander aangeven. En vertel daar eerlijk bij wat het met jou doet. Maar gebruik geen woorden als ‘goed’ en ‘fout’. Blijf ook weg bij woorden als; je bent te lui, dom, achterbaks, enzo. Dat zijn namelijk etiketten die je bij iemand opplakt. Maar zijn ze werkelijk waar? Merk je dat je toch nog oordeelt? Wees je ervan bewust. Dat is een eerste stap!

Mening geven (ongevraagd)

Het leek wel alsof het afgelopen jaar ik dit op me afriep. Iedereen had overal een mening over. Ongevraagd. En vaak ook gebaseerd op lucht. In plaats dat mij eerst om achtergrondinformatie werd gevraagd. Eerlijk gezegd merkte ik dat ik echt mijn best moest doen om niet in de verdediging te schieten en om hierbij in mijn kracht te blijven staan.

Het is vaak goed bedoeld, maar het komt echt heel rot over op de ander. Aan de andere kant, kan ongevraagd je mening geven ook een goed gesprek in de weg staan. Je kapt het gesprek namelijk volledig af als je het doet. Jij wil dan alleen heel graag een luisterend oor en serieus genomen worden, maar ik reageer met ‘ja maar, jij moet ook dit en dat anders doen en ik heb dat ook meegemaakt maar dan 10x erger’. Voel je hem? Dan blijf je met je ziel onder je arm zitten.

Aannames doen

Zonder enige vorm van kennis trek je al een conclusie. Vaak is dat gebaseerd op je eigen ervaringen in het verleden waardoor je onbewust denkt dat iemand anders ook wel vast zo zal reageren. Het is het beeld dat je hebt gevormd. Wij noemen het ook wel je ‘communicatiebril’. De bril waardoor je naar de wereld, en dus naar de ander kijkt. ‘je gaat vast niet met mij mee op vakantie, want je vind hen leuker’. ‘je houdt niet van dansen, dus ik heb je maar niet uitgenodigd om samen met ons te gaan stappen’, maar ook: ‘ze kijkt zo boos, zij heeft een hekel aan mij’. ‘ik hoor ze praten, dat gaat vast over mij’.

Wat je kan doen is aangeven wat je verwacht of vragen aan de ander wat hij er van vind en of er wat is.

CONCLUSIE = LAAT OMA THUIS!
Oh, en deze moet je echt niet doen. Als in: echt niet. Iemand een ellelange mail sturen met al je oordelen, meningen en aannames erin. Dan is het zo’n verzamelmail met alle opsommingen en de ander wordt alleen maar of boos, of schrikt, of wordt verdrietig, of bang en gaat dan een ellelange mail terug sturen of gaat vanuit boosheid of verdriet (of welke conclusie de ontvangende partij dan ook heeft gekozen) het gesprek aan met alle gevolgen van dien.

Of denkt: controle + alt + delete.

Dat laatste doe ik tegenwoordig met daarachter aan een ho’oponopo en pocpod. Maar wat die laatste twee zijn, vertel ik een andere keer. :-))

Laat je oordelen, meningen en aannames thuis. Dat bevordert de communicatie. Wat je beter kan doen is LSD: luisteren, samenvatten en doorvragen.